Gods gerechtigheid contra vroom gif

Vrijdag, 04 Mei 2012 13:42
“HERE, red mij van de leugenlippen, van de bedrieglijke tong” Klik voor ware grootte
“HERE, red mij van de leugenlippen, van de bedrieglijke tong”

Op alle fronten wordt koortsachtig gewerkt aan de vernietiging van Israël. De geest van het antisemitisme heeft al gauw gemerkt dat zijn machtigste wapen, de leugen, het meest efficiente wapen is tegen Israël. Hij is immers “de vader van de leugen”. Het strijdprogramma van de antizionisten en antisemieten heeft dan ook het delegitimeren (onwetting maken) van de staat Israël als eerste punt. Dan volgt het uitroeien van de Joodse Israëli’s. Het laatste punt van deze goddeloze agenda is een wereldwijde Holocaust nr.2.

Dat is het programma van de komende wereldheerser, ook wel het Beest genoemd.

De islam is momenteel zijn belangrijkste, maar beslist niet zijn enige instrument. Het kwaad van het antisemitisme maakt als een boosaardig, onuitroeibaar leugenvirus veel slachtoffers. De wereld is een onveilige plek geworden voor het Joodse volk. Oorlogsdreigingen staan grimmig om Israël heen. De wereld (UN en EU) en wereldse kerken kijken toe en zoeken aandachtig naar openingen om Israël te veroordelen. De kerk heeft een lange traditie van vijandschap tegenover het Joodse geloof en het Joodse volk. Israël heeft nog maar een klein groepje vrienden. Veel van die vrienden zijn bijbelgetrouwe Christenen. Opvallend is dat ook deze christenzionisten nu fel worden aangevallen. Vaak met vroom gif overgoten. We noemen een paar pijnlijke voorbeelden.

Vervullingstheologie

De meer dan 18 eeuwen oude kerkelijke vervangingstheologie wordt aangevuld met een meer subtiele wijze om Israël “theologisch” uit Gods verbonden, beloften en land te werken. De vervullingtheologie leert dat Jezus de wet en de profeten heeft vervuld. Dus Hij vervult ook de landbelofte. Zo, klaar is men. Weg met Gods heilige eed aan Abraham: “Ik zal aan u en uw nageslacht...heel het land Kanaän als eeuwig bezit geven” (Genesis 15:8, Genesis 17:8, Psalm 105:8-11, enz.).
Maria kan Gods belofte via de engel Gabriël over “de troon van zijn vader David” die Jezus zou krijgen, wel vergeten.
Paulus heeft zich zeker versproken, toen hij de profetie Naar Sion zal een Verlosser komen” (Jesaja 59:20) toepaste op de uiteindelijke verlossing van Israël en de wereld: “De Verlosser zal uit Sion komen” (Romeinen 11:26).
Zo zijn er veel meer profetieën te noemen die nu en straks bij de wederkomst van de Messias vervuld worden.
Daar gaat het allemaal om. Om de doorbraak van het messiaanse vredesrijk. Dat wil Gods tegenstander, Satan, koste wat kost verhinderen. Daar speelt de leugen van de vervullingstheologie een grote, gehulpzame rol in. De vervangingstheologie had tot doel Israél uit Gods plan en uit Gods verbonden te werken. De vervullingstehologie gaat nog een stapje verder. Zij breiden de landbelofte via Christus uit naar heel de wereld en werken zo het Joodse volk hun land uit. Ik vrees dat de gelovigen die de vervullingstheologie aanhangen de Naam van Christus ijdel gebruiken voor hun antizionistische doeleinden. Want eigenlijk zeggen zij: Alles is voor Christus (klinkt vroom), dus geen speciale beloften en en geen land voor Israël. Wat lijnrecht tegen de heilige Schrift en tegen het wezen van de Eeuwige, de God van Israël, die trouw is, ingaat.

Vrome verwijten

Christenzionisten wordt verweten dat zij Israël gebruiken voor hun eigen eindtijdvisie. De evangelische gemeenschap werd tijdens de “Christ at the Checkpoint” conferentie die van 5-9 maart in Bethlehem is gehouden, opgeroepen op te houden met het naar Midden Oosten te kijken door de lens van de eindtijd. We zouden ons moeten aansluiten bij hen die Jezus volgen door profetische gerechtigheid, vrede en verzoening na te streven. Dus in dit geval bij een onbijbelse invulling van het begrip gerechtigheid. Immers, wat wil men en wat bevordert men? Een Palestijnse terroristenstaat die uit is op het verjagen van het Joodse volk uit het door God aan hen beloofde land. Maar wat weet men de leugen toch weer vroom te verpakken. Wat wordt er dan verpakt in in het fraaie pakpapier van gerechtigheid, vrede en verzoening?

  1. Een oproep om Gods beloften van herstel voor Israël maar te vergeten. Dus de ogen gesloten houden voor de machtige daden van de God van Israël in onze tijd.
  2. Op te komen voor de arme, verdrukte Palestijnse Christenen die zo zwaar zouden lijden onder de (brute) bezetting van Israël. Dus de leugens en mythen over de zogenaamde Palestijnen te accepteren.
  3. Gesuggereerd wordt dat christenzionisten geen oog zouden hebben voor Palestijnse medechristenen noch voor vrede en verzoening. Maar het is niet of-of, gerechtigheid of profetie, maar én-én. Bovendien gerechtigheid is doen en te geloven wat God zegt.

Er is nog meer. Verweten wordt ons dat wij het kruis van Christus ondergeschikt maken. Zij halen Palus aan, die zegt dat hij zich op niets anders beroemt dan op het kruis van Christus. Dus Jezus alleen en niet al die overdreven aandacht voor Israël. Klinkt mooi en zelfs christocentrisch. Maar Paulus besteedt wel drie of vier hoofdstukken van zijn romeinenbrief aan Israël. Hij legt uitvoerig aan de gemeente in Efeze uit hoe wij, gelovigen-uit-de-volken erbij zijn gekomen. Niet in de plaats van Israël of als uitbreiding van Israël, maar als “medeburgers van de heiligen” (Efeze 2:19). Enkele takken van de edele olijf zijn weggebroken en wij zijn als wilde loot daartussen geënt (Romeinen 11:17, NBG). De meeste, originele Joodse takken zitten er dus nog aan de edele olijf, die niet verpoot is.

Pijn

Al die beschuldigingen en theologische verwijten doen pijn. Het zijn vaak giftige pijlen die het hart van ons belijden van het evangelie treffen. Vaak doen onze medegelovigen dat niet bewust. Dat denk ik ook van ds. Anthony Simon. Hij is voorganger van een messiaanse gemeente in Jeruzalem. In de tweede helft van maart was hij in Nederland. Uitnodigd door Vrijgemaakt Gereformeerde kerken en groepen. Uit een verslag in het Nederlands Dagblad van 22.03.2012 kreeg ik het gevoel dat hij “weinig op heeft met... christenzionisten die geen kritiek op Israël kunnen verdragen”. Het volgende citaat kwam hard aan: “De (christen)zionisten plaatsen Israël boven Jezus”.
Dat doet zeer. Soms wordt ons verweten dat wij “Jezus verloochenen”. Dat is juist zo pijnlijk omdat de visie op Gods uitverkoren volk Israël mij dichter bij de Here Jezus heeft gebracht en nog steeds brengt.
Hoe dan?
Paulus zegt dat de verbonden en de beloften nog steeds voor Israël zijn (Romeinen 9:4). Verder zegt de Here dat Hij: “met het huis van Israël en met het huis van Juda een nieuw verbond zal sluiten” (Hebreëen 8:8).
Wat blijft er dan voor ons, gelovigen-uit-de-volken over?
Veel rijkdom, zegt Paulus in Romeinen 11:12. Verder zegt Paulus: “Maar nu, in Christus Jezus, bent u, die voorheen veraf was, door het bloed van Christus dichtbij gekomen” (Efeze 2:13).

Als we dichter naar Christus groeien, komen we automatisch dichterbij Israël, zijn volk. Elke Bijbelse stap die wij terugzetten voor onze oudere broer Israël drijft ons dichter naar Christus. Bij Hem die de komende Koning is. Hij is heengegaan als “Koning van de Joden”. Dat stond boven het kruis. Hij komt terug als Verlosser en Koning van Israël.