Profetisch reizen

Dinsdag, 23 Maart 2010 03:13
De beroemde Hurva Synagoge - zwart wit kader; Een soldaat van het Jordaans Arabisch Legioen staat op de ruines van de Hurva synagoge. (De synagoge is twee maal verwoest door Moslim legers.) Klik voor ware grootte
De beroemde Hurva Synagoge - zwart wit kader; Een soldaat van het Jordaans Arabisch Legioen staat op de ruines van de Hurva synagoge. (De synagoge is twee maal verwoest door Moslim legers.)

Van 8 tot 18 Maart reisde een groep van 40 Nederlanders door Israël. Toeristen, vrienden van Israël met een speciale belangstelling voor het profetische Woord uit de Bijbel. Iedereen die de profetieën een beetje kent ziet dat er heel wat door de Bijbel voorzegde dingen gebeuren in en rond Israël. Je moet wel weten dat het ergens in de profetieën staat. Want wat je niet weet kan je ook niet zien. We noemen een paar opvallende zaken:

Wijngaarden

We reden in een speciale, kogelvrije bus door Samaria. Momenteel helaas beter bekend als de Westbank, een gebied waar de hele wereld een Palestijnse staat wil vestigen. Men noemt die gebieden ‘bezet gebied’. In feite is die streek het hartland van Israël. Daar trokken de aartsvaders rond en daar waren bijvoorbeeld het thuisland van de stammen Efraïm, Benjamin en de halve stam van Manasse.

Inderdaad is het ‘bezet gebied’. Bezet, niet door Israël, maar door de Palestijnen.

We waren op weg naar Elon Moré. Daar bouwde Abraham zijn eerst altaar toen hij het door God aan hem en zijn nageslacht beloofde land binnentrok (lees Genesis 12:6,7). Toen we een heuvel opreden riep onze gids verbaasd: “Kijken jullie eens naar rechts”. We keken en zagen aan aanplant van stekjes van ‘wisten wij veel’ wat voor struiken. De gids legde uit: “Dat zijn stekken van wijnstokken die pas aangeplant zijn. Want twee weken geleden was ik hier ook, en toen waren ze er nog niet”. Enthousiast werd Jeremia 31:5 aangehaald: “Gij zult weer wijngaarden planten op de bergen van Samaria en wie ze planten zullen ook de vruchten genieten”. We zagen profetie voor onze ogen vervuld worden.

Puinhopen

Op de achtste dag van onze reis werden we tot amateur-archelooog benoemd. Het is opvallend hoeveel archelogische vondsten er de laatste tijd zijn geweest. Vondsten die aantoonden dat op de Tempelberg inderdaad tempels van Israël hebben gestaan. Vondsten over de rijken van David, van Salomo en van Achab. De bus hobbelde naar een grote tent op een heuvel bij Jeruzalem. In de tent stonden een paar archeologen en emmers vol archeologisch puin op ons te wachten. In een boeiend betoog vertelde de hoofdarcheoloog dat het puin onder het tempelplein vandaan kwam. De Moslims bouwen daar de grootste moskee van het Midden Oosten. Geen VN, geen EU, geen internationaal archeologisch instituut, geen Obama die bezwaar maakt met het vernietigen van waardevol archeologisch materiaal. De Palestijnen storten het puin gewoon ergens in het Kidrondal. De Israëlische archeologen konden dat niet aanzien. Zijn vamelen het puin en wij moesten het uitzeven en de potscherven, mozaieksteentjes, pijlpunten en glasscherven van 3.500 jaar geschiedenis uitzeven. Wat is hier voor profetisch aan? Iemand uit onze groep sprak de hoofdarcheoloog aan: “Dit doet me denken aan één van de psalmen over de verlossing van Israël”, merkte hij op. Een beetje verbaasde reactie van de archeoloog. “...Uw knechten hebben behagen in haar stenen, zij hebben deernis met haar puin” citeerde hij Psalm 102:15. De Israëlische archeoloog. “De naam van onze organisatie is: ’Zij hebben deernis met haar puin’” glimlachte hij. Een kleinigheid? Gaat bijbelse profetie niet vaak over kleine, onopvallende historische gebeurtenissen? Let op wat details van Psalm 102. “Gij zult opstaan en U over Sion erbarmen... want de bepaalde tijd is gekomen... want uw knechten hebben deernis met haar puin... Dan zullen de volken de Naam van de HERE vrezen...”.

Bouwen

Toen we in de Jerusalem Post lazen over de 1600 woningen die Israël in Ramat Shlomo, een onbewoonde plek in Noord Jeruzalem, ging bouwen was iedereen enthousiast. Want er staat geschreven: “De HERE bouwt Jeruzalem. Hij verzamelt Israëls verdrevenen” (Psalm 147:2). Mevrouw Clinton schold Netanjahu in een 45 minuten durend telefoongesprek de huid vol. President Obama was woedend. De VN en de EU zong mee in het koor van de tegenstanders van de in Psalm 147 voorzegde plannen van de HERE. De Palestijnen hielden zich betrekkelijk rustig. Ze hebben de VS en de rest van de wereld eindelijk zover gekregen dat ze bijna automatisch hun kant kiezen. Dat moet verkeerd aflopen. Want als de HERE bouwt, wee degenen die proberen HEM tegen te houden. Een tweede reden waarom de Palestijnen vrij rustig bleven over die voorgenomen bouw, was wat er gebeurde rondom de opening van de beroemde Hurva synagoge. Toen liep de woede pas echt uit op pittige rellen.

Tempel

Er was volgens sommigen een verband tussen de derde keer dat de Hurva synagoge geopend werd en het begin van de herbouw van de Tempel. Tweemaal is die synagoge door Moslims verwoest. De laatste keer in 1948 toen de Jordaniërs de Oude Stad van Jeruzalem bezetten. Een oude rabbijnse profetie (niet in de Bijbel) legde verband tussen deze opening van de Hurva synagoge en het begin van de herbouw van de Tempel. Bovendien wilden de Getrouwen van de Tempelberg, een organisatie die zich beijvert voor de herbouw van de Tempel, de hoeksteen gaan leggen. De politie had het hen verboden. Maar de Palestijnse moslimleiders verspreidden het gerucht dat Israël de al-Aksa moskee wilde vernietigen om plaats te maken voor de Tempel. Iedereen werd opgeroepen om de moskeen ‘met zijn bloed en leven te verdedigen’. Het is gelukkig goed afgelopen; politie en leger hadden de zaak goed onder controle. De hoeksteen werd niet gelegd. Maar die Tempel zal er komen. Hoe dan ook. De geestelijke machten die de Islam beheersen en drijven, weten dat beter dan veel Christelijke en Joodse leiders. Vandaar die rellen en die felle protesten. De derde Tempel komt er en eerder dan we denken.

Yad Vashem (1)

Terwijl we Yad Vashem bezochten was daar ook de president van Brazilië, de her Lula da Silva. Op correcte wijze werden we hier en daar even tegengehouden opdat deze hoogwaardigheidbekleder ongehinderd kon passeren. Met eigen ogen zag hij de gruwelen die in WOII over het Joodse volk zijn gekomen. Hij kon kennis nemen van wat het gruwelijke kwaad van het antisemitisme over miljoenen Joden heeft gebracht. Hij wist en weet van het felle antisemitisme van de meeste Palestijnen, van Ahmadinejad en in de meeste Arabische moslimlanden. Het is een kopie, of zelfs erger dan het antisemitisme in Nazi Duitsland in de eerste helft van de voroge eeuw. Toch weigerde hij een krans te leggen bij het graf van Theodoor Herzl, de grondlegger van de huidige Joodse staat. Hij haastte zich om wel een krans te leggen bij het graf van Arafat. Bracht dus een eerbetoon aan de godfather van het moderne terrorisme en de exponent van het moderne Moslim antizionisme. De arme man heeft hiermee zijn land en zijn volk geen dienst bewezen. Nu is bijna de hele wereld tegen Israël. Maar de profetie zegt: “Want het volk en het koninkrijk die u (=Israël) niet willen dienen zullen te gronde gaan en die volken zullen zeker verwoest worden” (Jesaja 60:12).

Yad Vashem (2)

Toen we in Yad Vashem de verschrikkingen van de holocaust en al dat diepe verdriet en de pijn die op ons afkwamen enigszins probeerden te verwerken, was er ineens een zekere schrik. “Zou dit ook een waarschuwing voor onze tijd zijn?” Niet alleen met “dit mag nooit meer gebeuren”. Ook niet alleen de belangrijke signalen die de parallellen van het Nazi-antisemitisme met het antisemitisme in onze tijd op ons afkomen. We vroegen ons af of een waarschuwing van Paulus ook hier van kracht is? Paulus haalt in 1 Korintiërs een bepaalde periode uit de geschiedenis van Israël aan en zegt dan: “Deze dingen zijn ons ten voorbeeld geschied”. Is deze verschrikkelijke holocaust ook een voorbeeld voor ons? Paulus zegt ook: “Eerst de Jood en ook de Griek” (Romeinen 1:16 en Romeinen 2:9-11). Gaan deze apocalyptische verschrikkingen ook over ons komen? Aan de ene kant weten en ervaren we dat Gods genade en geduld zeer groot zijn en zeer ver gaan. Maar we weten ook dat er op een gegeven moment een eind aan komt en dat de HERe dan zijn Aangezicht verbergt voor een land, een volk en in de eindtijd voor een groot deel van de wereld. Dan krijgen de machten van het kwade vrij spel. Het enige antwoord van ons is verootmoediging en gebed. Voor de kerken geldt: Het is opwekking of oordeel.