Andere gezichten van de vrijlating

Vrijdag, 21 Oktober 2011 18:22
Ahlam Tamimi was verheugd te horen dat er niet drie maar acht kinderen waren omgekomen bij de door haar bedachte en mede uitgevoerde aanslag in het Sbarro-pizzarestaurant van Jeruzalem. Zij is nu vrij gelaten. Foto: eenvandaag.nl Klik voor ware grootte
Ahlam Tamimi was verheugd te horen dat er niet drie maar acht kinderen waren omgekomen bij de door haar bedachte en mede uitgevoerde aanslag in het Sbarro-pizzarestaurant van Jeruzalem. Zij is nu vrij gelaten. Foto: eenvandaag.nl

De ruil van 1027 terroristen en misdadigers tegen één Israëlische soldaat heeft een aantal belangrijke en zorgelijke zaken aan het licht gebracht. Allereerst is er de vreugde dat Gilad Shalit nu vrij is. Toch klinken kritische stemmen in Israël steeds duidelijker. Ik noem een paar van die stemmen.

  1. De nadruk wordt vaak en terecht gelegd op de solidariteit in het Israëlische leger, dat geen van z’n soldaten in de steek laat. Maar sommige militairen vragen zich af waarom zij hun leven moeten wagen om dat geboefte gevangen te nemen, als ze zo makkelijk en in zo’n groot aantal en veroordeeld na zulke vreselijke misdaden, worden vrijgelaten.
  2. Nabestaanden van terreurslachtoffers vragen zich af wie aan hun verdriet denkt als die moordenaars worden vrijgelaten. Eén voorbeeld. In 2001 werden vader en moeder Schijveschuurder en 3 kinderen gruwelijk vermoord. Zoon Shvuel (27 jaar) is zo geschokt dat hij overweegt Israël te verlaten. “Is hier nog recht?” vraagt hij zich af.

De vrijgelaten terroristen laten duidelijk en onbeschaamd weten dat ze hun moordenaarsvak weer gaan oppakken. Ahlam Tamini, een vrouwelijke terrorist, glimlachte blij toen ze hoorde dat ze (mede)schuldig was aan de dood van geen twee maar acht kinderen. Mag men dergelijke onmensen loslaten, vragen velen in Israël zich af. Kijken we nu even naar de reacties van de wereld.

  1. Mahmoud Abbas en andere Palestijnse leiders, haalden met een enthousiaste aanhang hun ‘helden’ met eerbetoon binnen. Met dergelijke lieden kan geen vrede worden gesloten. Op uiteraard de goede uitzonderingen na, zijn ze allen vergiftigd door Jodenhaat en uit op de vernietiging van Israël
  2. De wereld zag en hoorde het. De G4 gaat rustig door om gevaarlijke concessies van Israël te eisen
  3. De EU en de VS hoorden en zagen het. Gaan rustig door met onze belastingeuro’s in de die Palestijnse terroristennesten te steken. Zo maken ze ook ons medeschuldig.
  4. Kerkelijke protesten zijn niet of nauwelijks gehoord. De goede uitzonderingen onder de kerken bezinnen zich op nota’s over Israël.

In een snel tempo maakt de wereld de situatie rijp voor een nieuwe Holocaust. Er is heel wat dat in die richting werkt. Dit andere gezicht is door de ‘ruil’ van Gilad Shalit tegen 1027 terroristen en misdadigers duidelijk zichtbaar geworden. Ik noem alleen maar:

We weten, hebben de afgelopen dagen gezien, met wat voor vijanden Israël te maken heeft. Fel hatende, gewetenloze jodenhaters en moordenaars. En een wereld die hen direct (financiëel, politiek) of indirect (door te zwijgen) steunt. We leven in een gevaarlijke wereld. We weten ook dat de HERE, de God van Israël dit alles ziet. HIJ kan zijn ogen niet afwenden, omdat HIJ door de voortdurende gebeden van zijn volk en zijn kinderen niet zal wachten recht te doen aan Israël, zijn eerstgeboren zoon. HIJ zal doorgaan met zijn machtige verlossingswerk dat HIJ met Israël is begonnen. HIJ zal zijn werk bekronen met de komst van de Vredevorst en zijn Koninkrijk.

Daarom loopt de wereld en lopen de terroristen groter gevaar dan Israël. Onze gebeden voor Israël zijn dan ook tegelijk gebeden voor ons eigen land en voor onze kerken. Want: “Gezegend die u zegenen en wie u vervloekt, vervloekt!” zegt het Woord van de levende GOD.


Bekijk bij Een Vandaag http://www.eenvandaag.nl/buitenland/38872/interview_vrijgelaten_ahlam_tamimi het interview met de nu vrijgelaten terroriste Ahlam Tamimi.


Bekijk bij Een Vandaag http://www.eenvandaag.nl/buitenland/38870/gilad_shalit_vrijgelaten met archiefbeeld van een interview met met Leah Schijveschuurder.
Leah Schijveschuurder verloor 10 jaar geleden haar vader, moeder, twee zusjes en een broertje bij een aanslag op een pizzeria in Jeruzalem.