Na Gaza. Wat nu? - ook wij komen aan de beurt ...

Zaterdag, 06 September 2014 10:33
Bommenwerper boven Dresden - Februari 1945 Klik voor ware grootte
Bommenwerper boven Dresden - Februari 1945

Jan Willem van der Hoeven sprak een paar wijze woorden in verband met de wapenstilstand en de komende “vredesbesprekingen”.

“De oorlog is niet gewonnen. Hamas is niet verslagen. Vrede wordt gesloten met een overwonnen vijand. Met Duitsland werd pas na Wereldoorlog II vrede gesloten toen Duitsland verslagen was. Hetzelfde was het geval met Japan”.

Nu wordt een oude cd weer opgezet en het oude liedje gezongen: Vredesbesprekingen, een zware druk van de VS en de EU op Israël, loze beloften, toegeven van Israël en Hamas, beter gezegd de islamitische, Arabische vijanden zijn weer een stap dichter bij hun doel gekomen.

Welk doel?

Waar ze al sinds 1948 mee bezig zijn: De vernietiging van Israël en het Joodse volk.

Hoe nu verder?

Netanjahu was enorm populair tijdens de Gaza-oorlog. Israël stond bijna als één man achter de premier. Toen de wapenstilstand werd afgekondigd zakte zijn populariteit in elkaar als een doorgeprikte ballon. De mensen wilden eindelijk een einde maken aan de Hamas.

Mahmoud Abbas is weer druk bezig met Israël te pesten, uit te dagen. Nu eist hij dat Israël zich in een periode van drie jaar zich uit de zogenaamde Westbank terugtrekt. Deze eis moet in zijn plan door de VN bekrachtigd worden. De bevolking van Israël is massaal tegen terugtrekken uit de Westbank.

Over annexatie, zoals de Golan en Oost Jeruzalem, is men verdeeld.

Hoe nu verder?

Israël is een land met 5 miljoen premiers; iedereen heeft wel een mening over hoe het moet. Netanjahu wil, bijna koste wat kost, de steun van het Westen houden. Alsof hij die steun echt heeft? De voorgenomen bouw van wat huizen bij Bethlehem liet weer eens zien hoe vijandig de EU en de VS tegenover Israël staan.

De gebalde vuist van Obama

Intussen wordt het net rond Israël steeds strakker gespannen.
Hezbollah staat klaar om mee te doen.
Hamas juicht omdat ze het gevoel hebben dat ze hebben gewonnen.
In elk geval zijn ze niet verjaagd en hebben ze de mediaoorlog gewonnen.

De wrede terroristen van de Islamitische Staat (voormalig ISIS) zijn hard op weg in de richting van Israël. Zwarte IS vlaggen zijn gezien op de Westbank en zelfs op de Tempelberg in Jeruzalem. De terroristen van al-Nusra staan vlak aan de grens bij de Golan.

Maar ook wij komen aan de beurt.

Koning Abdullah van Saoedi-Arabië heeft het Westen gewaarschuwd dat de westerse landen het volgende doelwit van de jihadisten zijn. Hij roept het Westen op snel op te treden en het terrorisme te bestrijden met “geweld, verstand en snelheid”. Anders “ben ik er zeker van dat ze na een maand in Europa staan en een maand later in Amerika”.
Nu is koning Abdullah niet opeens westers gezind. Hij voelt het zwaard van IS al in zijn eigen nek en wil het Westen voor zijn karretje spannen. Het heeft er alle schijn van dat de VS eindelijk iets wil gaan doen: Obama wil een coalitie vormen tegen IS en andere bloeddorstige jihadisten. Maar president Obama maakt zijn reputatie zelfs in deze ernstige zaak waar. De profeet Jesaja noemde een wereldleider uit zijn tijd, Egypte, “Stilzittende Rahab”. De Engelse NIV vertaling noemde hem “Do-Nothing Rahab”. Hoe toepasselijk op Obama en de VS als wereldleider.
Intussen laten ze de Koerden het vuile, zware werk opknappen. Zelfs Turkije zou meedoen aan die door Obama voorgestelde coalitie.

Kalief Erdogan

Turkije is lid van de NAVO. Wil meedoen in de strijd tegen IS en andere radicale Islam organisaties. Intussen werkt Erdogan hard aan het herstel van het oude Turkse wereldrijk: Het Ottomaanse Rijk dat zo’n 400 jaar land het hele Middenoosten, een groot deel van Oost Europa en Noord Afrika overheerste.
Hij ziet zichzelf als hoofd van een nieuw kalifaat. Zou hij een concurrent van Bakr al-Baghdadi van de IS worden?

Of spelen ze een geheim, gemeen spelletje?

Zonder de hulp van Turkije zou IS nooit zo hard hebben kunnen groeien.
Eind 2013 was er een reportage van CNN die toonde hoe (toen) ISIS terroristen via een Turks vliegveld Syrië werden binnen gesmokkeld. Veel ISIS terroristen hebben de Turkse nationaliteit. Velen van hen zijn en worden in Turkije getraind. Zelfs Amerikanen hebben meegewerkt aan de training van ISIS. Welk gemeen spel hier wordt gespeeld zal later wel duidelijk worden. Immers de theorie van shoebat, dat het rijk van de antichrist een Islamitisch rijk onderleiding van Turkije zal zijn, krijgt weer wat meer waarschijnlijkheid.

Geestelijke strijd

Achter al die wreedheden, al die strijd om de macht zit een geestelijke strijd. Een strijd om Jeruzalem, of anders gezegd, om het koninkrijk van God. De godheid van de Islam tegen de God van Israël.
Jezus zei: “De dief komt niet dan om te stelen en te slachten en te vernietigen” (Johannes 10:10).
“De dief” is de duivel.

Duivels zijn inderdaad de wreedheden die IS en andere terroristen bedrijven. Dat zien we bij al die zogenaamde radicale, islamitische jihadisten. Moordend en vernietigend trekken ze door het Middenoosten en steken ze ook hier de kop op. Alles in de naam van hun godheid. Alles gaat hen om Jeruzalem.
Volgens de Bijbel wordt deze stad de hoofdstad van de wereld. En speelt Israël een leidende rol in het komende Koninkrijk. Het Duizendjarig Vrederijk. Vandaar dat de Islam uiteindelijk op Israël gefocust is.
Maar we hebben gezien wat er met de 3.356 raketten gebeurd is die Hamas op Israël heeft afgevuurd.

Er vielen er 2.648 op Israël’s gebied. Slechts 116 kwamen in een bebouwde kom terecht. 578 Raketten kwamen boven steden en werden door de IJzeren Koepel onschadelijk gemaakt.
Sommige Hamas-strijders hadden het gevoel alsof “Hun (Israël’s) God de raketten uit de lucht veegde”.

God gaat ‘gewoon’ door

Na Gaza; wat nu?

De vijanden van Israël gaan gewoon door met hun vergeefse, wanhopige strijd. Israël moet dus waakzaam blijven. De wereld wordt steeds meer antisemitisch. Wordt helaas rijp voor een nieuwe, grote aanval op Israël. Israël zal daar adequaat en hard op moeten op reageren. De wereld zal dan wel weer kwaad worden. Dat loopt uit op oorlogen om Jeruzalem en om Judea en Samaria die in de Bijbel zijn voorzegd.

Intussen gaat de HERE, de God van Israël gewoon door.

Steeds meer Joden komen terug uit die vijandelijke wereld. Nu zijn bijvoorbeeld Frankrijk en vooral de Oekraïne aan de beurt.

De vijanden van Israël gaan ook door met hun stompzinnige BDS campagne. Maar Israël heeft weinig last van die boycots. Onlangs is er een overeenkomst voor 15 jaar met Jordanië gesloten. Israël zal in die periode voor $ 15 miljard aan gas leveren. Andere klanten staan bij Israël voor de deur. Maar die oorlogen kosten Israël heel wat. Elke raket die door de IJzeren Koepel wordt afgeschoten kost tussen de $ 20.000 en $ 100.000. Het leger van Israël ‘verhuist’ naar de Negev. Is veiliger en geeft meer ruimte.

Wat gebeurt er? Grote internationals verhuizen mee. Zij willen niets missen van de Israëlische technische en elektronische innovaties en huren graag Israëlische jongelui in. De handel gaat ‘gewoon door’.

Wat nu?

De HERE, de God van Israël komt tot zijn doel.

Altijd.

Maar hoe Hij tot Zijn doel komt hangt ook van ons mensen af.

Gaat Israël verder op Gods weg? Zijn er landen die durven achter Israël te blijven staan? Zij zullen gered worden tijdens de wat de Bijbel noemt “de komende toorn”. Blijven Christenen Israël, als onze “oudere broer”, biddend steunen? Dat zal steeds meer moed vragen. In de VS worden er krachtige pogingen ondernomen om de steun van de enorme evangelische groep in dat grote land te ondergraven. Dat lukt ten dele vanwege het gebrek aan grondige Bijbelkennis bij vooral de jonge mensen. Immers Gods woord en gebed zijn de machtigste wapens in de strijd om Jeruzalem, om Israël en om het komende Koninkrijk.